Güreş camiasının en önemli değerini kaybettik. Neyi, ki mi kaybettik. Tıpkı bir cenaze haberi gibi, ani bir ölüm haberi gibi oldu değil mi? Şimdi yazacaklarım okunduğunda kaybettiğimiz en az değerli bir şahsiyetimizin kaybı kadar acı ve bir o kadar vahim, önemli olduğunu hep birlikte anlayacağız.
Güreş camiamızın sorun ve sıkıntılarına bakıldığında kaybettiğimiz o kadar çok şey var ki; bunların içinde bana göre en önemli olanı, güveni inancı kaybettik. Kimse kimseye güvenmez inanmaz oldu. Federasyon, ekibine. Ağalar, pehlivanlara. Pehlivanlar, ağalara başkanlara. Cazgırlar, birbirine. Davul zurna ekibi, birbirine. Hakemler, kuledekilere. Kuledekiler, sahadaki hakemlere. Seyirci ise hiçbirine güvenmez oldu, inanmaz oldu. Federasyondan kaynaklanan sıkıntılar oldu.
Spor Bakanlığı bu duruma el attı, yağlı güreşi ayrı bir federasyona ayırdı. Herkes umutlandı. Yeni ve kendisine has bir federasyon dendi. Her şey çok güzel olacak dendi, sadece söylemde kaldı, daha kötüye giti, hiç iyi olmadı. Haftada bir iki güreş olurken birçok güreş olmaya başladı. Pehlivanlar o güreşten bu güreşe yetişeyim derken güreşlerde kalite düştü. Bir güreşten diğer güreşe yetişmek isteyen pehlivan Cumartesi sakatlanıp doktor raporu ile sahadan çıkıp, yola revan oldu. Raporlu pehlivan Pazar günü bir başka yerde final yapıp, kemer takar oldu.
Birçok pehlivanın kendi bölgesinde birinci olması neredeyse gelenek oldu. Parasını, vaktini, zamanını güreşe adayan ağalar, pehlivana er meydanında tutulan birçok güreşe güvenmez, inanmaz oldu. Bu durum bazı ağaları, yanlışa yanlışla cevap verir hale koydu. Kendi adaletini, kendi doğrularını ve hatta kendi egosunu ortaya koydu. Bu durum yiğitliğinin hakkını sonuna kadar veren yiğitce, erce pehlivanlık yapan pehlivanları zora koydu. Bu arada tek emeli, amacı para olan gelsinde nereden nasıl gelirse gelsin zihniyetindeki birçok kan emici paraya doydu.
Olan yine bu hengamede hiç hesaba konmayan hiçbir sorunu çözüm bulamayan, adeta yok sayılan alt boylara ve sabahın sekizinden akşamın dokuzuna kadar yağmur çamur, sıcak soğuk demeden tribünde oturan vaktinden, cebinden harcayan seyirciye oldu. Herkes elinde telefon güreşleri çekip, kendi pehlivanının hakkını arar oldu. Seyircinin pehlivan yakınlarının hakemlere, federasyona, yönetimine, ağalara güveni, inancı yok oldu. Herkes kendi adaletini kendisi arar oldu. Yapılan kimi organizasyonlar da şüphe dedikodu aldı yürüdü. Belediye Başkanları organizatörlere olan güvenini, inancını kaybetti. Birer, ikişer birçok bölgede yıllardır yapılan güreşler iptal oldu. Ne olduysa bu camiada, insanların birbirine olan güveni, inancı kaybolunca oldu.
Evet kaybettik, acı kaybımız var. Güveni, inancı kaybettik. Başımız sağolsun. Sorarsak, sorgularsak herkesin bir bahanesi var. Kimi çok para harcıyor, kimi güç efor harcıyor, kimi vaktini zamanını harcıyor, kimileri de duruma profesyönel açıdan bakıp her yolu mübah sayıyor. Bu duruma hep birlikte çözüm bulmazsak çok yakında sadece güveni inancı değil, bin yıllık Tarihi Ata, Peygamber sporumuz yağlı güreşi kaybedeceğiz ve ruhuna Fatiha okuyan bile çıkmayacak. Bırakın Fatiha okumayı bu cenaze ortada kalacak.
Sezon bitti. Ne olur yeni sezona şimdiden etkili, yetkili, bilgili, birikimli kişiler el atsın. Kaybolan güveni, inancı tazeleyelim, çözüm bulalım, çözüm olalım. Kurtaralım artık yetim muamelesi, üvey evlât muamelesi gören yağlı güreşimizi. Yeni sezona yeniden ağalarımız, başkanlarımız, federasyonumuz, hakemlerimiz, davul zurna ekibimiz, yağcılarımız, pehlivanlarımız, aziz seyircilerimiz; cazgırlarımızın manileri ile duaları, salavatları ile hak ve hakkaniyet içinde er meydanlarına erce daha güçlü, daha güvenle, inançla dönelim. Omuz omuza güç verip, kaldıralım yağlı güreşimizi ayağa.
Saygılarımla...