1.78 boyunda, 115 kg. ağırlığında, Antalya Aksu Karaöz'lü bir yörük, yiğit Başpehlivan. On parmağında on marifet bir yiğit. Hem pehlivan, hem eğitimci öğretmen. Pehlivan dedenin pehlivan torunudur Mehmet Yeşil Yeşil Pehlivan.
Dedesinden mirastır ona pehlivanlık ve tabii Mehmet Yeşil Yeşil ismi de. 1940'lı yıllarda yaşadığı bölgede Yeşil Pehlivan lakabı ile tanınırmış Dede Mehmet Pehlivan. Dede'den toruna geçmiş Mehmet ismi ve lakabı Yeşil. Er meydanlarına çıkmış kara yağız Mehmet Yeşil Yeşil Pehlivan.
Minder güreşi ile çıkmış yola Yeşil Pehlivan. Avrupa Şampiyonu, Dünya Üçüncüsü olmuş koçyiğit. Uluslar arası arenada temsil etmiş bizleri. Yağlı güreşi de yabana atmamış koca yörük. Alt boylarda da birçok dereceleri olmuş koca yiğidin. Büyük Orta boyuna kadar birçok kez kürsülerde yer almış. Uluslar arası dereceleri sebebi ile Başpehlivanlıkta güreşmeye başlamış. 2009-2010 yıllarında yaptığı harika güreşlerle Tarihi Edirne Kırkpınar'da iki yıl üst üste kemer kuşanıp, üçüncü kemeri kıl payı kaçırmıştır. Yani kemeri yanan pehlivanlar arasındadır Yeşil Pehlivan. 2016 yılı Yeşil Pehlivan'ın en zor yıllarından biridir. 2016 yılı Kumluca Yağlı Güreşleri'nde birinci turda Yeşil Pehlivan er meydanında yiğitçe, mertçe güreş tutarken tribünde bu heyecana kalbi dayanamayan Yeşil Pehlivanımızın muhterem babası Süleyman amcamız kalp krizi geçirerek ebedi âleme göçmüştür. Bu durum Yeşil Pehlivan'ı oldukça etkilemiştir ve uzun bir süre er meydanlarında kendisinden beklenen performansı doğal olarak verememiştir. Boyu ve kilosuna bakıldığında tanıdığım en esnek, en teknik, en sakin ve tecrübeli güreş tutan pehlivanlardandır Yeşil Pehlivan. Kemer alır, kemer yakar bir tecrübededir Yeşil Pehlivan. Asla hiçbir pehlivanın kolay lokması olmamıştır. 2011 yılında kemeri yanmış, 2022 yılında kemer yakmıştır Yeşil Pehlivan.
Ben aslında kemer yakan pehlivanın hedefinin kemer yakmak değil, her pehlivan gibi kemer almak olduğuna inanıyorum. Hal böyle olunca kemere odaklanan her pehlivan gibi Yeşil Pehlivan da 2022 yılında yağlı güreşin en iyilerinden; Ata, Dede, Baba, Pehlivan, Pehlivan Oğlu Pehlivan Ali Gürbüz Pehlivan'ın anlık boşluğunu yakalayıp, Ali Gürbüz'ü kemerinden etmiştir. Bu durum birçok fanatik seyirci tarafından tepki ile karşılansa da, iki yiğit sahadan tokalaşarak ayrılmış ve bir birleri hakkında en ufak bir polomiğe girmemiş tek bir kötü söz kullanmamışlardır. Çünkü onlar sporda fair playin ilk başlangıcı olan, tüm dünyaya ders niteliği kazandıran Ata Sporu, Peygamber Sporunun temsilcileri olduklarını asla unutmadılar. Her spor dalında olduğu gibi yağlı güreşimizde de fanatik güreş taraftarları vardır. Bu doğaldır da zaten. Lâkin bu fanatiklik Peygamber Sporumuza, Ata Sporumuza ve koçyiğitlerimize zarar vermemeli.
Evet, ben de fanatiğim; yağlı güreşimizin fanatiğiyim. Er meydanında güreş tutan minikten başa kadar tüm yiğitlerimizin fanatiğiyim. Benim fanatikliğimde hiçbir yiğidin bir diğerinin üstünde üstünlüğü yoktur. Benim fanatikliğimde hak eden, hakkını hak ettiği yerde er meydanında erce, mertçe, yiğitçe alsın. Hiçbir yiğidin hakkı geçmesin diğer bir yiğide. Er meydanlarında ki tüm yiğitler bizim. Ali bizim, Yeşil bizim, Cengizhan bizim, Mustafa bizim. Minikten başa kadar güreş tutan tüm yiğitler bizim. Sakın kin gütmeyin hiçbir yiğidimize. Ayırım yapmayın ötekileştirmeyin. Kürsüler değişir, zirveler değişir. Dün Ali idi zirvede, bugün Cengizhan, ya da Mustafa. Cazgırlarımızın da dediği gibi yenen de pehlivan, yenilen de pehlivan. Hatta yenen de bizim pehlivan, yenilen de bizim pehlivan.
Saygılarımla...